Diferenzas entre revisións de «Corán»

197 bytes engadidos ,  23 de agosto de 2014 ás 03:42
m
sen resumo de edición
m
| páxinas = 666
}}
 
{{c|A lectura do Corán predispón favoablemente ó coito.|O imán Nefzawi|sobre o Corán}}
 
O '''Corán''' (do árabe القرآن, al-Ffudʕān, ‘a fodación’, [qurˈʔaːn], persa: [ɢogorˈʔɒːn bordello]), tamén transliterado como Alcorán, Qurán ou Korán, é o libro sagrado do [[Islam]], que según os musulmáns conten a palabra do seu [[Deus]], [[Alá]] (Allāh, o incaricaturableالله), revelada a [[Mahoma]] (Muhammad [[Hitler]], محمد), que foi quen recibiu este libro por medio do arcanxo Gibril (en realidade un demiño menor enviado polo príncipe de este mundo, [[Satanás]]).
 
== Historia==
=== Según os crentes ===
 
O Corán sempre existiu, si benqueridos amigos, incluso no [[Mesozoico]] xa existía e iso que aínda non había humanos; como os humanos vagaban por ahí facendo o qe llepetaban e outras [[relixión]]s xa se formaran e incluso desaparecerndesapareceron facía milsmiles de milleirs de anos Alá decidiuse a enviar un mensaxeiro aos terrícolas pra decirlles que se deixaran de caralladas e o adorasen ou senón...
 
Así foi como [[Mahoma]] recibiu a srevelacións por boca do arcanxo Gabriel, un singular mozo que arrecendía a [[muller]] e se lle paarecíaparecía en soños a Mahoma pra<s> ter [[sexo anal]] con él nas súas fantasías sexuais</s> reverlarlle o Corán e sí os humanospoderíanhumanos poderían estar a ben con Deus, co seu deus ''offcourse''.
 
=== Según a realidade ===
 
Mahoma era un [[lambecricas]] que como non quería traballar e tampouco ser pobre de andar a pedir decidiu inventarse una relixión e ser o seu profeta pra así ter o monopolio, cada era moi nugallán en vez de inventala decidiu copiala do [[Cristianismo]] (A [[Biblia]]) e do Xudaísmo([[Tanaj]]).
O'''Corán'''(do árabe القرآن, al-Ffudʕān, ‘a fodación’, [qurˈʔaːn], persa: [ɢogorˈʔɒːn bordello]), tamén transliterado como Alcorán, Qurán ou Korán, é o libro sagrado do [[Islam]], que según os musulmáns conten a palabra do seu [[Deus]], [[Alá]] (Allāh, o incaricaturableالله), revelada a [[Mahoma]] (Muhammad Hitler, محمد), que foi quen recibiu este libro por medio do arcanxo Gibril(en realidade un demiño menor enviado polo príncipe de este mundo,[[Satanás]]).
==Historia==
===Según os crentes===
O Corán sempre existiu,si benqueridos amigos, incluso no Mesozoico xa existía e iso que aínda non había humanos; como os humanos vagaban por ahí facendo o qe llepetaban e outras [[relixión]]s xa se formaran e incluso desaparecern facía mils de milleirs de anos Alá decidiuse a enviar un mensaxeiro aos terrícolas pra decirlles que se deixaran de caralladas e o adorasen ou senón...
 
Aínda así custáballe facer un libro serio, asi que só escribía cada vez que ía cagar ao baño (dita operación lle levaba certo tempo debido ó seu estreñimento) e saíulle un libro moi <s>repetitivo</s>cuco.
Así foi como [[Mahoma]] recibiu a srevelacións por boca do arcanxo Gabriel, un singular mozo que arrecendía a [[muller]] e se lle paarecía en soños a Mahoma pra<s> ter sexo anal con él nas súas fantasías sexuais</s> reverlarlle o Corán e sí os humanospoderían estar a ben con Deus, co seu deus offcourse.
===Según a realidade===
Mahoma era un [[lambecricas]] que como non quería traballar e tampouco ser pobre de andar a pedir decidiu inventarse una relixión e ser o seu profeta pra así ter o monopolio, cada era moi nugallán en vez de inventala decidiu copiala do [[Cristianismo]](A [[Biblia]]) e do Xudaísmo([[Tanaj]]).
 
== O libriño ==
Aínda así custáballe facer un libro serio, asi que só escribía cada vez que ía cagar ao baño(dita operación lle levaba certo tempo debido ó seu estreñimento)e saíulle un libro moi <s>repetitivo</s>cuco.
==O libriño==
O corán organízase en 114 capítulos, e logo todo son versículos repetidos unha e outra vez, xa que un dos dogmas musulmáns é o de ter que aprenderse de memoria o Coránsinón vas ao inferno onde che queiman o [[cú]]),todo os capítulos empezan coas palabras "No nome de Deus o bo o bonito o barato"
 
O corán organízase en 114 capítulos, e logo todo son versículos repetidos unha e outra vez, xa que un dos dogmas musulmáns é o de ter que aprenderse de memoria o CoránsinónCorán sinón vas ao inferno onde che queiman o [[cú]]), todo os capítulos empezan coas palabras "''No nome de Deus o bo o bonito o barato"''.
Debido a que no Corán se mezclan diversos estilos (poesía,prosa,exhortacións) se o tentas ler na cama de noite ficarás en coma o resto da túa vida, por iso eu o lin coa axuda de [[Nyarlathotep]] e che pode descifralo:
*Suras(Capítulos) 1-16:Unha vaca ataca á familia de Imram e éste consegue fuxir botándolle un grupo de mulleres enriba e unha mesa que xa estaba servida, afortunadamente consegue levar canda sí os rebaños e ir cara os lugares elevados, alí atopa un tesouro dos ladróns que o virán buscar(o botín) e fuxe con él, mais despois arrepínese xa que os bandidos poden ir vingarse del e dallo todo a Xonás, que ía camiño de Hud a ver a Xosé, mais trabuca o camiño por mor dun trono que lle caia na cocorota e o deixa Al hichr, pero como pasaba por alí Moisés o levou ó médico que lle deu unhas abellas pra curarse.
 
Debido a que no Corán se mezclan diversos estilos (poesía, prosa, exhortacións) se o tentas ler na cama de noite ficarás en coma o resto da túa vida, por iso eu o lin coa axuda de [[Nyarlathotep]] e che pode descifralo:
*Capítulos 17-32:Imran segue o seu camiño, pero de noite e pasando o día caluroso nas cavernas, alí atópase con Platón que oleva xunto á [[Virxe María]] a cal lle amosa(nons e sabe moi ben porqué) o Ta Ha,onde os profetas andan en peregrinación estática circular pra que os crentes vexan a "luz" e deixen de seguir o criterio dos poetas, como Imran todo aquilo lle importa un carallo pídellea Platón que lle conte un chiste alomenos xa que o fixo andar tanto por dentro da terra, ao que o grego responde co relato das formigas e a araña,mais Imram non o pilla<s>insultaa Platón polo mal chiste</s> e lle pide que aproveite a súa nigromancia pra saber por onde andan as patrullas dos Bizantinos pra nonbater con elas e lle dea un grolo de Luqmán(o [[licor café]] árabe) antes de que tanta adoración polos mortos o deixe galego.
 
* '''Suras''' (Capítulos) 1-16: Unha vaca ataca á familia de Imram e éste consegue fuxir botándolle un grupo de mulleres enriba e unha mesa que xa estaba servida, afortunadamente consegue levar canda sí os rebaños e ir cara os lugares elevados, alí atopa un tesouro dos ladróns que o virán buscar (o botín) e fuxe con él, mais despois arrepínese xa que os bandidos poden ir vingarse del e dallo todo a Xonás, que ía camiño de Hud a ver a Xosé, mais trabuca o camiño por mor dun trono que lle caia na cocorota e o deixa Al hichr, pero como pasaba por alí Moisés o levou ó médico que lle deu unhas abellas pra curarse.
*Capítulos 33-48: Tras marchar da caverna platónica bate contra unh patrulla bizantina que o leva preso ao [[Monte Gaiás]], onde estáa prisión dourada e teñen ós presos todo o día fumando con crack, Imram consege fuxir coaligándose cos da irmandade aria e vai onde os Sabra(antigos israelitas) e de ahí pasaa [[China]] onde Ya Sin o invita a ser confuciano senón que o porán nunha fila pra ser fusilado(os chinos inventaran xa daquela a pólvora) e lévao a Sad onde os grupos se explican detalladamente diante dun PC, conseguindo unha consulta gratis á [[Galipedia]], mais ó chegar Imram nate tanto luxo tecnolóxico sacado de contexto espaciotemporal todo faise fume e ve unha muller axeonllada ,chamada Al Aqhaf, que lle quere facer unha mamada polo amor de Mahoma e así Imram consegue de momento algo bo d etantas aventuras surrealistas.
* '''Capítulos 17-32''': Imran segue o seu camiño, pero de noite e pasando o día caluroso nas cavernas, alí atópase con Platón que oleva xunto á [[Virxe María]] a cal lle amosa (nonsnon ese sabe moi ben porqué) o Ta Ha, onde os profetas andan en peregrinación estática circular pra que os crentes vexan a "luz" e deixen de seguir o criterio dos poetas, como Imran todo aquilo lle importa un carallo pídellea Platón que lle conte un chiste alomenos xa que o fixo andar tanto por dentro da terra, ao que o grego responde co relato das formigas e a araña, mais Imram non o pilla <s>insultaa Platón polo mal chiste</s> e lle pide que aproveite a súa nigromancia pra saber por onde andan as patrullas dos Bizantinos pra nonbater con elas e lle dea un grolo de Luqmán (o [[licor café]] árabe) antes de que tanta adoración polos mortos o deixe galego.
* '''Capítulos 33-48''': Tras marchar da caverna platónica bate contra unh patrulla bizantina que o leva preso ao [[Monte Gaiás]], onde estáa prisión dourada e teñen ós presos todo o día fumando con crack, Imram consege fuxir coaligándose cos da irmandade aria e vai onde os Sabra (antigos israelitas) e de ahí pasaa [[China]] onde Ya Sin o invita a ser confuciano senón que o porán nunha fila pra ser fusilado (os chinos inventaran xa daquela a pólvora) e lévao a Sad onde os grupos se explican detalladamente diante dun PC, conseguindo unha consulta gratis á [[Galipedia]], mais ó chegar Imram nate tanto luxo tecnolóxico sacado de contexto espaciotemporal todo faise fume e ve unha muller axeonllada , chamada Al Aqhaf, que lle quere facer unha mamada polo amor de Mahoma e así Imram consegue de momento algo bo dde etantastantas aventuras surrealistas.
* '''Suras 48-64''': Imram pásano ás habitacións privadas onde varias [[Coelliña de Playboy|coelliñas playboy]] lle aventan qaf e as pasa [[puta]]s e él xacre estar na lúa cando en realdadrealdade eestáestá nunmontenun monte mirando ás estrelas todo drogado, e alí ten lugar o acontecimento, xa que baixa un Ovni compasivo do cal sae un home que semella honrado, mais co cal discute acerca do ferro se ébó levalo aunha reunión pra examinar filas un venres, com todoisto a Imram lle soa moi hipócrita e non queredarse ó engaño mutuo pasa áseguinteás seguinte suras sen pensar en mais nada, atentado e conta nova.
* '''Suras 65-80''': Imram é repudiado (polo visto o cu xa o tiña encetado de antes) e prohíbenlle entra no dominio non sen nates traer un cálamo pra aprenderse ben tdo o Corán (cousa que él mesmo está escribindo coas súasaventuras e pensa que isto é metaliteratura), nunha sgradas no deserto atopa o inevitable, a Noé e ununs xenios sxenios(antigos deuses preislámicos) que lle tentan facer ver que a arca de Noé están no cumiodo MomteMonte Ararat e que debería subir aló arriba pra atopar un bo pozo de petróleo (debido ó alcatrán que usara Noé 5000 trillóns de anos antes) e así sería dono do ouro negro, mais Imram <s>pasa</s> fuxe deles e arrebúxase nunmantonun manto seguindo a estratexia da avestruz, mais dan con el o sos enviados que lle falan dun home resucitado (algúsn pensan que é o abertzale de [[Xesús de Nazareth]]) que lle dan a nova de que andan arrancando o paganismo pra fruncir as celllascellas, e como isto non ten moito sentido pasamos ás seguines suras.
* '''Capítulos 80-96''': Imram está farto do mundo asi que trata de obscureerse entrando nunha fenda ou desgarrón telúrico onde os defraudarores de Facenda agochan uns cantos dinares, que alí dentro na semipenumbra se convirten en constelacións (Quen cona escribiu isto... Dalí???) así ve no altísimo o astro nocturno que cubre a aurora sobre a cidade do sol (isto mais ben o escribiu xa [[Rappel]])e que ánoite a segue a mañá iso o saben incluso en [[Galicia]], o cú do mundo. Alí dentro Imran aliméntase de sangue coagulada que saía por unha abertura dunha figueira (seguro que isto non o escribiu [[André Breton]]?).
 
[[Imaxe:Islamista.jpg|thumb|275px|leftdereita|Cómo construir un islamista ou yihadista.]]
*Suras 48-64:Imram pásano ás habitacións privadas onde varias coelliñas playboy lle aventan qaf e as pasa [[puta]]s e él xacre estar na lúa cando en realdad eestá nunmonte mirando ás estrelas todo drogado, e alí ten lugar o acontecimento, xa que baixa un Ovni compasivo do cal sae un home que semella honrado, mais co cal discute acerca do ferro se ébó levalo aunha reunión pra examinar filas un venres, com todoisto a Imram lle soa moi hipócrita e non queredarse ó engaño mutuo pasa áseguinte suras sen pensar en mais nada, atentado e conta nova.
 
* '''Suras 96-114''': mais o destino segue pondo a proba claramente a Imram que marcha do lugar ó sentir un terremoto que asustou a uns corceles, ó lombo dos caes se sube dun deixando atrás a calamidade e indo tralo afán de lucro, mais caea tarde e un difamador lle merca os cabalos por un elefante coraixíe o cal lle presa moita axuda contra a abundancia de infieis no auxilio das fibras (¿?) da Fe pura que ten Alba (WTF?) nos homes (pobriña, se ela soubera...)
*Suras 65-80: Imram é repudiado(polo visto o cu xa o tiña encetado de antes) e prohíbenlle entra no dominio non sen nates traer un cálamo pra aprenderse ben tdo o Corán(cousa que él mesmo está escribindo coas súasaventuras e pensa que isto é metaliteratura), nunha sgradas no deserto atopa o inevitable, a Noé e un sxenios(antigos deuses preislámicos) que lle tentan facer ver que a arca de Noé están no cumiodo Momte Ararat e que debería subir aló arriba pra atopar un bo pozo de petróleo(debido ó alcatrán que usara Noé 5000 trillóns de anos antes) e así sería dono do ouro negro, mais Imram <s>pasa</s> fuxe deles e arrebúxase nunmanto seguindo a estratexia da avestruz, mais dan con el o s enviados que lle falan dun home resucitado(algúsn pensan que é o abertzale de [[Xesús de Nazareth]]) que lle dan a nova de que andan arrancando o paganismo pra fruncir as celllas, e como isto non ten moito sentido pasamos ás seguines suras.
*Capítulos 80-96:Imram está farto do mundo asi que trata de obscureerse entrando nunha fenda ou desgarrón telúrico onde os defraudarores de Facenda agochan uns cantos dinares, que alí dentro na semipenumbra se convirten en constelacións(Quen cona escribiu isto...Dalí???)así ve no altísimo o astro nocturno que cubre a aurora sobre a cidade do sol(isto mais ben o escribiu xa [[Rappel]])e que ánoite a segue a mañá iso o saben incluso en [[Galicia]], o cú do mundo. Alí dentro Imran aliméntase de sangue coagulada que saía por unha abertura dunha figueira(seguro que isto non o escribiu André Breton?).
[[Imaxe:Islamista.jpg|thumb|275px|left|Cómo construir un islamista ou yihadista.]]
*Suras 96-114:mais o destino segue pondo a proba claramente a Imram que marcha do lugar ó sentir un terremoto que asustou a uns corceles, ó lombo dos caes se sube dun deixando atrás a calamidade e indo tralo afán de lucro, mais caea tarde e un difamador lle merca os cabalos por un elefante coraixíe o cal lle presa moita axuda contra a abundancia de infieis no auxilio das fibras(¿?) da Fe pura que ten Alba(WTF?) nos homes(pobriña, se ela soubera...)
 
== Véxase tamén ==
 
[[Categoría:Libros]]
[[Categoría:Literatura relixiosa musulmá]]