Abrir o menú principal

Desgalipedia β

Darío Xohán Cabana

Fragagalicia.jpg Desgalego... rirse dunha maneira de ser, a nosa!
Este artigo ten un alto contido de humor galego.
Se non é desta rexión sacra, é probable que non descubre da misa a metade
non entenda algunhas cousas.


Darío Xohán Cabana
Darioxohancabanasamurai.jpg
Darío Xohán Cabana na Idade Media xaponesa.
Datos persoais
Nacemento Probablemente na Idade Moderna. [1]
Lugar Roás, Cospeito Bandeira de Galicia.jpg Galicia
Falecemento
Lugar
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua Galego
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros poesía, narrativa, literatura infanto-xuvenil, ensaio
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos {{{estudos}}}
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios {{{premios}}}
[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]
{{{web}}}

{{{notas}}}


Darío Xohancabana, escritor galego de Lugo e como todos os lugueses escribe cousas do pasado presente pasou a pasaría se despaasaría nunha contrafactual invernía de vencidos.

Índice

Pseudobiografía de Darío Xohán CabanaEditar

Darío naceu na familia dos Cabanas de Libro de familia, seu avó chamábale Darío Fo(der) e súa nai Darío Rubén (como o poetín de Nicarterra) conseguiu fuxir deles mediante unha beca Arturasmus e foi dar cos seus óso entre os goliardos de París e como merecía unha misa tentou facerse crego pero debido ó seu marxismo de libertación nacional non o deixaron entrare tívose que revoltar a Galicia e para sacala do atraso meteuse a garda municipal, como iso de levar bacinila e correaxes de bailarín de reggaetón non ía moito con el fuxiu a Vigo.

Alí fíxose amigo de Moncho Reboiras e fundou o grupo da Mesa Galiziana, como era algo tirillas e fumaba demasiado en pipa (en plan Jean Paul Sartre) quedou como membro intelectualoide pero como iso non lle daba nin para chicles bazooka campino tivo que irse traballar a unha editorial nazonalista que tentaba meterlles no caletre a clase obreira galega algo de galeguismo, cousa que conseguiron. Tras obter este éxito seguiu a Corcubión onde tentou facer como Thor Heyerdahl e ir nun curragh ata Irlanda e conseguir do Rei Artur material para unha célula upegalla de libertación nacional, pero no camiño bateu con Berobreo e lle dixo que deixala estar o tema e voltase á costa antes de que a Garda civil militar o mandara pra incahurrondo galego, así que voltou a Lugo como garda municipal da murala tentando que os grafiteiros non taqueasen nas pedriñas, grazas á súa laboura consegiuse manter ben a muralla(excepto polas silvas de dentro) e foi liberado pola CIG e así tivo mais tempo para escribir sagas nórdicas contrafactuais.

Formou un círculo de culturetas locais (tipo a Cova céltica) onde comezou a xogar ao rol e inventarse historias de alto conteúdo eróticorománticobélicocientífico cos cales revitalizou a literatura galega e aí deu por fin coa trabe de ouro do castro mais cercano co que puido aumentar o seu capital e casou cunha otaku para celebrar a revolución dos caraveis en Galicia do Sur coa que tivo un Emo e unha reintegrata cos sobrantes fíxose unha palloza en Romeán, desde onde envía seus artigos a La Voz de Galicia.

A principios do século XXI por fin lle permitiron entrar na RAG grazas a ser amigo de Méndez Ferrín según me dí miña enemiga lesbiana católica renacida proxudea españolista pseudoeuropeísta Pink Díez.

Obras de Darío Xohán CabanaEditar

Narrativa (pallas medievalistas)Editar

 
Darío Xohán cabana escribindo Galván en Saor.
  • Noticias dunha aldea onde non pasa nada.
  • Galván en pelotas.
  • As aventuras de Breogán na folga xeral.
  • Fortunato de Trazzmundo.
  • Libro dos bebedores de Licor café.
  • Cándido branco e o cabaleiro negro na revolución burguesa galega.
  • Vidas senlleiras e descoñecidas.
  • Cerco de ferro de Dona Eudosinda a putexa.
  • Chirlo merlo na mexadeira.
  • A torre no cervo.
  • Oa vión qeu se descangas.
  • Rei de morte, novela pornobélica sobre García de Galicia.
  • As putas do príncipe azul.
  • O ouro do que cagou o castrón do mouro.
  • Memorias míticas de Chauteabriend.
  • Ai chaaaaachoo que chucho!
  • A chegada ao tren de Lugo.
  • As estrelas do miragre.
  • Inés e a cadela resabida pedantófila hipster.
  • Dende Pena Trevinca á Sri Lanka.

Obras colectivasEditar

  • Poesías varias desnortadas no condado galiziano na memoria do poleiro coruñés nun olimpo urbano.

PoesíaEditar

  • Venceredes pero eu son romántico hegeliano.
  • Porca terra e porcos homes.
  • Verbas a un irmao idiota e caracú.
  • Romanceiro cigano da Terra cha cha chá.
  • Elexía á mortal escuridade do esquecemento.
  • Mártires de Galicia.
  • Ábrelle as pernas a Lourenzo.
  • Manuel Fraga amurallado.
  • Amor a peitos picadura de mosquito.
  • Cantigas de amo supervilán.
  • Antoloxía de patrias do mar.
  • Recolleita de cinco lendas sobre Roldán e seus amores cos bispos francos.
  • Cabalgada na cerca bretemosa en vinte cadernos vinte, que non son dez nin trinta, son vinte.

NotasEditar

  1. 19 de abril de 1952 (68 anos)