Cultura castrexa

Típica estatua da Cutura Castrexa amosando a masculinidade viril e bélica dos seus homens.
Cita1.pngA civilización céltica en GaliciaCita2.png
López Cuevillas describindo a cultura castrexa en 1953
Cita1.pngOs dos castros éranche celtasCita2.png
Fermín Bouza Brey describindo a cultura castrexa nos 60
Cita1.pngCeltas na GaliciaCita2.png
Antón Tovar sobre os castrexos nos anos 80
Cita1.pngIndíxenas do bronce Final con influencias atlánticas e do mediterráneoCita2.png
F. Calo Lourido falando dos habitantes dos castrexos

Límites cronológicos-xeográficosEditar

Ocupaba Galicia, medio Portugal, medias Asturias e tercios de León e Zamora.

Debido ao camabio climático e aumento de temperatura e humidade os montes case os invaden, polo que chamaron aos madereiros coa máquina do tempo para deforestar o máximo posible e plantar campos de cultivo ceraísticos e de legumes; estos cambios climáticos afectaron mais á costa polo que a cultura castrexa meteuse cara o interior ata tocar a Meseta Central, modernizando todo aquilo.

Durante esta época Galicia é a rexión da Península Ibérica mais cool, entrando o posthallstattismo, detectada nas cerámicas, urnas funerarias e puñais de antenas; logo veu a influencia do Mediterráneo e incluso os fenicios a prostituir súas garotas.

A cuestión do celtismoEditar

A xente sempre necesitou a necesidade de coñecer os seus orixes, debido a que non sabían nada deles tiveron que inventalo. Actualmente a liorta entre celtistas e non celtistas dáse entre arqueólogos e lingüistas, discrepando na lingua dos castrexos, mentres os arqueólogos din non atopar nada que poidan certificar como eclta puro. O castrexo non é laténico, ademias dous pobos con distinta cultura material poden falar a mesma língua. Así aínda que en Castromao se falase celta non tiña porqué seren celtas seus habitantes. ¿Cando entrou a lingua celta e quen a trouxo?

Territorio e pobladosEditar

Os castrosEditar

Son os pobos dos galaicos os que deron nome á cultura castrexa(noutras civilizacións foron nomes de seres mitolóxicos, como a cultura Minoica, de países, civilización exipcia, ou o nome dunha cidade, Civilización Romana).

Calquera lugar elevado foi habitado, construíron as murallas, parapetos, fosos, canóns láser e dentro as casas, toda dúplex en madeira, pallabarro e as dos máis ricos de pedra feita por canteiros. Algúns castros foron feitos sobre aldeas da Idade do bronce e seguiron a ser habitadas durante a Idade do Ferro, despoboadas coa romanización voltaron ser ocupadas durante e trala caída do Imperio Romano ata os principios da Idade Media.

Esta ocupación de montes e outeiro veu dada porque nas zonas baixas estaban todas enchoupadas como a Gándara de Budiño, e como aínda non inventaran a drenaxe foron para os outeiros, así conseguían un bó lugar pra habitar e traballar, a que as terras baixas aparte de estar enchoupadas eran mais duras de traballar. Nembargantes outros castros erguéronse enriba mesmo de minas para controlar o mineral, caso do castro de Baltar(ourense), outros asentáronse sobre zonas de paso (vales, ríos) como so dos camiños fluviais de Arnoia, namentres outros foron feitos por influencia dos Fenicios, como os de San Cibrán de Lás, Sanfins, Monte Mozinho, Santa Tegra... Así pois vemos que os castros se erguen según as necesidades dos seus moradores, os castrexos.

A forma dos castros ven definida pola liña curva (excepto algunhas casas rectangulais que xa eran da Idade do Bronce) adaptándose ao terreo con unha ou varias murallas, variando as dimensións dos castros, que van dende as de Lobeira de 135 m por 115 m á das do castro de Monte Mozinho de 20 hectáreas.

As defensas ou peches dos castros usadas van dese murallas,foxos, alambre de espiño, terrapléns, valos, canóns de antimateria, pedra fincadas, campos de minas, toxos e fentos asasinos, todo isto para que? Tamén tiñan varudos guerreiros offcourse! E logo unhas portas con sensores de calor e movimento que destruía aos invasores xunto cunhas torres de vixiancia ou facendo trucos de laberinto na mesma porta polo que se podía botar ata tres horas pra conseguirentrar/saír do castro. Todas estas muralas servían pra sentirse mellor cos do castro veciño e poder gabarse e ligar con máis garotas, por outra banda serviu d emaneira indirecta pra que cada castrexo non construísea casa onde lle saíse dos torques e así non fastidiasen o PXOM castrecipal.

O urbanismo dos castros tiña en conta o hábitat(ventos dominantes, cercanía de fontes, visualización do territorio pra que non lles roubasne os pozos de petróleo), con cada núcleo familiar coa súa casa,cortes, palleiro, cortiñas e horta coa auga comunal que chega a todas partes.

Cultura materialEditar

 
Loita entre castrexos de pura cepa.

O material máis usado (e tamén case o único conservado) era a pedra, sendo os castrexos magníficos canteiros(incluso emigraron cara Exipto a facer pirámides) e incluso seguían usando machados do paleolítico (que, como non, para seren diferentes do resto de europeus facían os machados pulimentados mais grandes), a outra mateira foi a cerámica, de moi variada forma e decoración.(sendo de mellor calidade incluso comparadas coas da Idade Media).

O mineral mais conservado é o bronce, con puñais de folla de ferro e empuñadura de bronce (que así brila mais e pode colocar un porto USB), destacando a ourivería castrexa pola súa alta calidade (que tamén emigraron a México e alí traballaron pros maias e aztecas) todas de tradición atlántica europeia tipo Hallstatt, sendo sobre todo xoias masculinas (excepto os pendentes).

PlásticaEditar

Destacan as estatuas de guerreiros galaicos (20 atopadas en Galicia do Sur, 5 na provincia de Ourense e 1 na provincia de Vigo), sendo o ideal galaico un home de cabelos curtos con barba ou bigote e a veces casco, con torques no pescozo e o troso cuberto cunha couraza, as mangas cobren o inicio dos brazos, que van todos coquetos uns brazaletes que tamén poden ir no pulso(para suxeitar a miniballesta se entende...). No antebrazo esquerdo van as correas do escudo ou castra, logo un cinto formado por varios cables grosos para poder dar chispos espectaculares grazas á súa conservación de enerxía atómica reflactaria, tamén unha saia curta pra lucir muslos ultramusculados coas pernasa vaces con polainas ou grebas, tanto a saia como a armadura poden ir decorados con “SS” concatenados ou rombos, vai armado cun puñal recto de pomo redondo na man dereita, noutros casos vai na cadeira esquerda suxeita unha espada tipo xifos, sendo feitas polos castrexos pra darse mais méritos polo machonidade de cada castrexo e pra espantar aos romanos.

Despois están as cabezas humanas en pedra (moitas foron chamadas así pola súa tosquedade ou por estar cerca dun castro) pra alegrar aos defuntos e non voltasen en forma de meiga chuchona. Tamén se atoparon cabezas de animais, sobre todo de cacique, ovella e porco, destacando a estatua dun mono atopado en Castromao; así como figuras sedentes d ehomes con vasos de viño ribeiro na mau. O resto son decoracións arquitectónicas con raios,serpes, entrelazados de tradición mediterránea (non celta) etc etc.

EconomíaEditar

Comían animais como ovellas, cabras, porcos..) os cabalos só llos sacrificaban aos seus deuses para adiviñar que tempo ía facer e ver si podían ir de vacacións a Samil) na agricultura destacan as landras de enciñeira (árbore sagrada dos castrexos) trigo, orxo, cebada, e millo miúdo, fabas, chícharos e recolleita de froitas: mazás, landras, peras, votos... así como ser os primeiros en mariscar e traer fariña das Ons e Cíes.

A mairo artesanía deuse na cerámica e na ourivería.

Organización socipolíticaEditar

Guerra e relixiónEditar

 
Baile castrexo,LaaaaAAAnzA!! Lanza, un movemento moi sesi, lanza, un movemento moi sensuaal.

A relixión castrexa era politeísta, existían variso deuses, algúns adorados en todo o territorio castrexo e incluso Lusitano(Como Bandua e Cosso) e outros eran deuses locais(Como Berobreo, Vestio Alonieco,etc). A vida relixiosa castrexa caracterizouse en certa época pola deificación de elementos importantes pra existencia diarai, co decorrer dos eóns organizáronse a través de mitos grazas ós chamans e contadores de historias que deron lugar a druidas e bardos, moi famoso entre os romanos por adiviñar o futuro mirando para os paxaros.

Os mitos explicaban a orixe de todo e porqué a scoiedade era como tiña que ser, a obediencia ós maiores, a armonía cósmicuniversaltotal. O seu alén era diferente según a orixe social ,pero como te reencarnabas pois podías hoxe nacer paria a pro seguinte guerreiro ou druida, así si nacías guerreiro pasarías ao alén a través do río Lethes e se os patos te guiaban ben poderias renacer en breves.

Debido a que non sabían o que era a escritura(ou polo menos era tabú usala a nivel relixioso) descoñecemos os seus mitos, ata que no século XX o doutor Walter Bishop fixo tomar mescalina mezclada con LSD a André Pena Graña e así descubriu que:

  • Os castrexos se reunian en santuarios fronteirizos de forma periódica pra poder levar acabo a recreación ritual e completa do mito, xa que un grupo local coñece unha parte do mito que conta a historia do deus mentres pasou pola súa zona e por iso se teñen que reunir pra dar forma total ao mito.
  • O motivo da cobra como símbolo sexual femenino e ancestral.
  • A creación do mundo:foi obra do deus Lugu, antes só había caos e Lugoves púxose a bailar movendo de tal forma o cu que creou un vento fortísimo e puxo cada cousa no seu sitio, separando a auga da terra, a luz da escuridade,etc

A mairía de deuses castrexos eran da guerra(porque a elite social eran guerreiros) e das augas(porque os ríos eran fonte de vida e moitas veces quedaban secos).

Modelo:Arquitectura prehistórica de Galicia