Abrir o menú principal

Desgalipedia β

O Corán.
Coran.jpg
Portada islamista do Corán,non a orixinal.
Título orixinal: Cousas que me dixo ó oído un adolescente,mmmm
Tradutor:
Autor: Alá
Ilustrador: {{{ilustrador}}}
País: Bandeira de Aragón.png Aragón
Lingua: árabe
Tema: hai que ser sumiso.
Xénero: BDSM.
Editorial: Mahoma
Data publicación: NS/NC
Formato: Libraco
Páxinas: 666


Cita1.pngA lectura do Corán predispón favoablemente ó coito.Cita2.png
O imán Nefzawi sobre o Corán
Cita1.pngSó viñen a mercar pan, e ensináchesme o Corán!Cita2.png
Siniestro Total sobre o Corán

O Corán (do árabe القرآن, al-Ffudʕān, ‘a fodación’, [qurˈʔaːn], persa: [ɢogorˈʔɒːn bordello]), tamén transliterado como Alcorán, Qurán ou Korán, é o libro sagrado do Islam, que según os musulmáns conten a palabra do seu Deus, Alá (Allāh, o incaricaturableالله), revelada a Mahoma (Muhammad Hitler, محمد), que foi quen recibiu este libro por medio do arcanxo Gibril (en realidade un demiño menor enviado polo príncipe de este mundo, Satanás).

Índice

HistoriaEditar

Según os crentesEditar

O Corán sempre existiu, si benqueridos amigos, incluso no Mesozoico xa existía e iso que aínda non había humanos; como os humanos vagaban por ahí facendo o que llepetaban e outras relixións xa se formaran e incluso desapareceron facía miles de milleirs de anos Alá decidiuse a enviar un mensaxeiro aos terrícolas pra decirlles que se deixaran de caralladas e o adorasen ou senón...

Así foi como Mahoma recibiu as revelacións por boca do arcanxo Gabriel, un singular mozo que arrecendía a muller e se lle parecía en soños a Mahoma prater sexo anal con él nas súas fantasías sexuais reverlarlle o Corán e sí os humanos poderían estar a ben con Deus, co seu deus offcourse.

Según a realidadeEditar

Mahoma era un lambecricas que como non quería traballar e tampouco ser pobre de andar a pedir decidiu inventarse una relixión e ser o seu profeta pra así ter o monopolio, cada era moi nugallán en vez de inventala decidiu copiala do Cristianismo (A Biblia) e do Xudaísmo(Tanaj).

Aínda así custáballe facer un libro serio, asi que só escribía cada vez que ía cagar ao baño (dita operación lle levaba certo tempo debido ó seu estreñimento) e saíulle un libro moi repetitivocuco.

O libriñoEditar

O corán organízase en 114 capítulos, e logo todo son versículos repetidos unha e outra vez, xa que un dos dogmas musulmáns é o de ter que aprenderse de memoria o Corán sinón vas ao inferno onde che queiman o ), todo os capítulos empezan coas palabras No nome de Deus o bo o bonito o barato.

Debido a que no Corán se mezclan diversos estilos (poesía, prosa, exhortacións) se o tentas ler na cama de noite ficarás en coma o resto da túa vida, por iso eu o lin coa axuda de Nyarlathotep e che pode descifralo:

  • Suras (Capítulos) 1-16: Unha vaca ataca á familia de Imram e éste consegue fuxir botándolle un grupo de mulleres enriba e unha mesa que xa estaba servida, afortunadamente consegue levar canda sí os rebaños e ir cara os lugares elevados, alí atopa un tesouro dos ladróns que o virán buscar (o botín) e fuxe con él, mais despois arrepínese xa que os bandidos poden ir vingarse del e dallo todo a Xonás, que ía camiño de Hud a ver a Xosé, mais trabuca o camiño por mor dun trono que lle caia na cocorota e o deixa Al hichr, pero como pasaba por alí Moisés o levou ó médico que lle deu unhas abellas pra curarse.
  • Capítulos 17-32: Imran segue o seu camiño, pero de noite e pasando o día caluroso nas cavernas, alí atópase con Platón que oleva xunto á Virxe María a cal lle amosa (non se sabe moi ben porqué) o Ta Ha, onde os profetas andan en peregrinación estática circular pra que os crentes vexan a "luz" e deixen de seguir o criterio dos poetas, como Imran todo aquilo lle importa un carallo pídellea Platón que lle conte un chiste alomenos xa que o fixo andar tanto por dentro da terra, ao que o grego responde co relato das formigas e a araña, mais Imram non o pilla insultaa Platón polo mal chiste e lle pide que aproveite a súa nigromancia pra saber por onde andan as patrullas dos Bizantinos pra nonbater con elas e lle dea un grolo de Luqmán (o licor café árabe) antes de que tanta adoración polos mortos o deixe galego.
  • Capítulos 33-48: Tras marchar da caverna platónica bate contra unh patrulla bizantina que o leva preso ao Monte Gaiás, onde estáa prisión dourada e teñen ós presos todo o día fumando con crack, Imram consege fuxir coaligándose cos da irmandade aria e vai onde os Sabra (antigos israelitas) e de ahí pasaa China onde Ya Sin o invita a ser confuciano senón que o porán nunha fila pra ser fusilado (os chinos inventaran xa daquela a pólvora) e lévao a Sad onde os grupos se explican detalladamente diante dun PC, conseguindo unha consulta gratis á Galipedia, mais ó chegar Imram nate tanto luxo tecnolóxico sacado de contexto espaciotemporal todo faise fume e ve unha muller axeonllada, chamada Al Aqhaf, que lle quere facer unha mamada polo amor de Mahoma e así Imram consegue de momento algo bo de tantas aventuras surrealistas.
  • Suras 48-64: Imram pásano ás habitacións privadas onde varias coelliñas playboy lle aventan qaf e as pasa putas e él xacre estar na lúa cando en realdade está nun monte mirando ás estrelas todo drogado, e alí ten lugar o acontecimento, xa que baixa un Ovni compasivo do cal sae un home que semella honrado, mais co cal discute acerca do ferro se ébó levalo aunha reunión pra examinar filas un venres, com todoisto a Imram lle soa moi hipócrita e non queredarse ó engaño mutuo pasa ás seguinte suras sen pensar en mais nada, atentado e conta nova.
  • Suras 65-80: Imram é repudiado (polo visto o cu xa o tiña encetado de antes) e prohíbenlle entra no dominio non sen nates traer un cálamo pra aprenderse ben tdo o Corán (cousa que él mesmo está escribindo coas súasaventuras e pensa que isto é metaliteratura), nunha sgradas no deserto atopa o inevitable, a Noé e uns xenios (antigos deuses preislámicos) que lle tentan facer ver que a arca de Noé están no cumiodo Monte Ararat e que debería subir aló arriba pra atopar un bo pozo de petróleo (debido ó alcatrán que usara Noé 5000 trillóns de anos antes) e así sería dono do ouro negro, mais Imram pasa fuxe deles e arrebúxase nun manto seguindo a estratexia da avestruz, mais dan con el os enviados que lle falan dun home resucitado (algúsn pensan que é o abertzale de Xesús de Nazareth) que lle dan a nova de que andan arrancando o paganismo pra fruncir as cellas, e como isto non ten moito sentido pasamos ás seguines suras.
  • Capítulos 80-96: Imram está farto do mundo asi que trata de obscureerse entrando nunha fenda ou desgarrón telúrico onde os defraudarores de Facenda agochan uns cantos dinares, que alí dentro na semipenumbra se convirten en constelacións (Quen cona escribiu isto... Dalí???) así ve no altísimo o astro nocturno que cubre a aurora sobre a cidade do sol (isto mais ben o escribiu xa Rappel)e que ánoite a segue a mañá iso o saben incluso en Galicia, o cú do mundo. Alí dentro Imran aliméntase de sangue coagulada que saía por unha abertura dunha figueira (seguro que isto non o escribiu André Breton?).
 
Cómo construir un islamista ou yihadista.
  • Suras 96-114: mais o destino segue pondo a proba claramente a Imram que marcha do lugar ó sentir un terremoto que asustou a uns corceles, ó lombo dos caes se sube dun deixando atrás a calamidade e indo tralo afán de lucro, mais caea tarde e un difamador lle merca os cabalos por un elefante coraixíe o cal lle presa moita axuda contra a abundancia de infieis no auxilio das fibras (¿?) da Fe pura que ten Alba (WTF?) nos homes (pobriña, se ela soubera...)

Véxase taménEditar

Para os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: Corán.

Outras pornografíasEditar