Centro Dramático Galego

Cedegá á noitiña.jpg
Cita1.pngCedegá, Cedegá / sin ira Cedegá / guárdate tu lengua / gallé-é-gá / porque hay Cedegá /sin ira Cedegá / y si no lo hay / sin duda la habrá?Cita2.png
Associaçom Galega da Língua mangando o Cedegá
Cita1.pngFedora eu digo "Fedóra", mas como posso pronunciar Cedega? Seria "Cedéga", "Cêdega" ou "Cedegá"?Cita2.png
Tuga sobre CDG

O Centro Dramático Galego (CDG ou Cedegá) é unha mafia teatral que impera no centro de Galicia. En realidade é unha unidade de produción institucional das AGADIC ou Asemblea Gayega Altamente Ditatorial e Invisible Central, unha especie de Illuminatis da Xunta de Galicia.

Actualmente os expertos da Xunta están a ver si o desmontran para que os chinos e iankis nos vendan espectáculos deles.

HistoriaEditar

AntecedentesEditar

ActualidadeEditar

O Centro Dramático Galego foi creado por Sito Miñanco para enchufar logo aos seus cortesáns gays na TVG pero un deles mordeulle a pirola demasiado e fíxolle pupa polo que deixou o sitio sen fondos, menos mal que apareceu Santiago Apóstolo e coa súa espada fálica de lume anal creou unha nova xeración de actores e dramaturgos maoístas que levarían á redenzón da boa nazón de Breogán.

Así, o Cedegá botou a andar facendo sainetes para representar no Palacio de Raxoi ou nesa porcallada de edificio da rúa do Hórreo para ter contentos ós capitostes da Kultura que foron botándolle subvencións en farangullas para dramaturgos, actores, tramoistas e demais membros das artes escénicas mortos de fame e dispostos a colaborar co poder á vez que lexitimaban á Xunta de Galicia.

Isto xa non o necesitaron cando trouxeron os restos fedorentos de Castelao e coa súa momia nun búnker do Monte Pío meteron galeguidade nos preis da xunta, pero o CDG conseguiu sobrevivir mediante accións recaudatorias en bancos e atracando vellas co método do tirón, logo botábanlle a culpa ós inonkis pero un comando foi descuberto e tiroteado a gusto pola CIA española lagarteira e dixeron que eran un grupo terrorista nazionalista e ala unha medalliñas.

O CDG cambiou de estratexia de financiación e inventouse cursos de formación para actores e dramaturgos, iluministas, tramoistas, peluqueiros, maquilladores, conserxes de portas e señoras de taquilla, con estes cursos e a promesa de fama e un traballo (daquela cando había reconversión industrial) supuxo unha inxección de cartos e o monstro conseguiu sobrevivir a si mesmo. Durante o Fraguismo o Cedegá canonizou a dramaturgays e aKKtores decimonómicos e murriñentos de estampa franquista comercial polo que durante o Bipartito galego fixeran a revancha política con mamotretos como As actas escuras.

Grandes espectacles do CedegáyEditar

 
Tartufo escenado no cedegá.
  • Gaycek: obra do XIX moi hegeliana e chea de soldados austrohúngaros.
  • Agasallo de sombras de Roberto Vilar Bolaño: onde aparece a vida interna de Rosalía de Castro e os seus guateques locos.
  • Ano rachado.
  • Fausto.
  • Informe
  • Os vellos non deben namorarse.
  • Follas novas.
  • Ollo ó piollo Rei Kong.
  • Ubú en Compostela.
  • A puta furiosa.
  • Caderno de Putácora.
  • A noite vai coma unha troita de pé polo río.
  • Gulliver FM.
  • O pailán imaxinario.
  • A pousadeira.
  • As tres irmás.
  • Almas perdidas.
  • Da Vinci leva razón.
  • Don Gayferos.
  • Os espectros.
  • O parvo que chegou de lonxe.
  • As casadas gays.
  • Yerma.
  • A casa dos afogados.
  • Así é, se vos parece (ou non).
  • O incerto señor Don Gaymlet, príncipe de Dinamarca.
  • Concerto de antroido.
  • Abú Billa.
  • Un soño gay de verán.
  • A lagarada.
  • Historia dun soldado gay.
  • A refaixa de Celestina.
  • Leoncio mais Helena.
  • A fiestra valdeira.
  • O mariscal, outra vez espectáculo do Kukas (un primo das cascudas de Brana).
  • Nin me foderás nunca.
  • Viaxe e orxías de Don frontán.

Véxase taménEditar

Para os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: Centro Dramático Galego.

Ligazóns externasEditar